Kwikstaartje

IMG_2231
Al een tijdje zit het kwikstaartje in de buurt van de tankauto. Op internet vonden we een foto die enorm op dit vogeltje leek, vandaar dat ik nu weet het een kwikstaartje is. Ik vroeg me al telkens af waarom dat beestje zo’n interesse in die knalgele auto had…tot vanochtend…

nestEen collega vertelde dat hij het vogeltje onder in de tankauto zag vliegen. En jawel, een nest vol met jongen. Wat een plek om eitjes uit te broeden. We tanken toch gemiddeld vier tot vijf keer per dag, motor wordt gestart, kabels uitgerold, slang wordt met veel lawaai van het katrol afgerold, uitlaatgassen van de tankauto. In al dat bulderende lawaai, zit het kwikstaartje met een snavel vol eten, ongeduldig te wachten tot we klaar zijn. Het lawaai stoort niet, mensen wel…We hebben onze hielen nog niet gelicht of het kwikstaart paartje is weer over gegaan tot de orde van de dag. Het voeren van de jongen.

Brengt me terug naar mijn tijd bij de luchtmacht. Vliegbasis Deelen, veel helikopters die af en aan vlogen, laag en hard, langs de hekken van de hoge Veluwe. Zonder blikken of blozen lagen de runderen tegen de hekken aan. Het lawaai hinderde hen niet, mensen wel…

Wat is het met ons mensen, dat dieren zo afschrikt. Dat ze zich liever in het bulderende lawaai van vliegtuigen begeven, dan in de buurt van mensen? Zijn we dan zo onberekenbaar?